Teren Otwarty. Laboratorium to projekt dla osób studenckich i absolwenckich* Akademii Sztuk Pięknych i Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, które chcą sprawdzić swoją praktykę poza murami uczelni — w realnym, wymagającym i nieoczywistym kontekście.
Łączymy edukację artystyczną, praktykę społeczno-performatywną i pracę w środowisku penitencjarnym. Interesuje nas sztuka, która nie kończy się na obiekcie, spektaklu czy prezentacji, ale wydarza się w relacji: z miejscem, z ludźmi, z ograniczeniami, z odpowiedzialnością.
Osoby studiujące sztukę bardzo dobrze rozwijają warsztat, ale rzadziej mają okazję uczyć się pracy projektowej, zespołowej, społecznej i instytucjonalnej. A właśnie w tych kierunkach coraz mocniej rozwija się współczesne pole sztuki. Dlatego tworzymy program, który prowadzi od kursu mistrzowskiego, przez pracę koncepcyjną i konkurs rezydencyjny, aż po realizację autorskich działań artystycznych w zakładach karnych i aresztach śledczych.
Zgłoszenia przyjmujemy do 20 czerwca 2026 roku tutaj.
Dla kogo?
Projekt kierujemy do osób studenckich i absolwenckich* ASP i AST we Wrocławiu.
Nie trzeba mieć wcześniejszego doświadczenia w pracy w jednostkach penitencjarnych. Projekt jest pomyślany tak, żeby przygotować osoby uczestniczące krok po kroku — merytorycznie, praktycznie i etycznie.
Jak wygląda projekt?
Kursy mistrzowskie są fundamentem całego projektu. To tutaj osoby uczestniczące zdobywają narzędzia, które później wykorzystają w pracy rezydencyjnej. Zajęcia odbywają się na Akademii Sztuk Pięknych i Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu.
Kursy mają charakter praktyczny i procesowy. Nie chodzi o przekazanie gotowej metody, ale o przygotowanie do pracy w sytuacji, która zawsze będzie żywa, zmienna i zależna od konkretnej grupy oraz miejsca.
Harmonogram spotkań:
ASP:
6 spotkań w okresie październik-listopad
w tygodniu w godzinach 19:00-21:30
(w formularzu zgłoszeniowym pytamy o preferencje)
AST:
sobota, 7 listopada 2026, godz 10:00-15:00
sobota, 14 listopada 2026, godz 10:00-15:00
Spotkania wspólne i dla absolwentów:
5-6 grudnia w godzinach 10:00-15:00
Podczas kursów pracujemy m.in. z tematami:
Praktyki sztuki partycypacyjnej i społecznie zaangażowanej
Rozmawiamy o tym, jak tworzyć działania artystyczne oparte na relacji, procesie i współobecności. Przyglądamy się różnym modelom uczestnictwa i współtworzenia. Ważnym tematem jest też etyka reprezentacji: jak pracować z czyimś doświadczeniem, nie zawłaszczając go i nie upraszczając.
Strategie artystyczne w środowisku penitencjarnym
Zastanawiamy się, jak myśleć o sztuce w przestrzeni instytucjonalnej, ograniczonej przepisami, procedurami i warunkami bezpieczeństwa. Pracujemy z pojęciami site-specific, instalacji, mikroform, działań z dostępnych materiałów i twórczego reagowania na ograniczenia.
Praca z procesem i dynamiką grupy
Uczymy się rozpoznawać napięcia, role grupowe, konflikty, momenty oporu i momenty otwarcia. Przyglądamy się temu, co dzieje się w grupie podczas procesu twórczego i jak można na to reagować jako osoba prowadząca.
Pedagogika artystyczna i facylitacja
Pracujemy nad tym, jak prowadzić zajęcia twórcze dla dorosłych osób w warunkach ograniczenia wolności. Szukamy języka, który nie jest ani szkolny, ani terapeutyczny, ani paternalistyczny — tylko partnerski i twórczy.
Po zakończeniu części warsztatowej ogłaszamy konkurs rezydencyjny.
Do konkursu mogą zgłaszać się tylko osoby, które uczestniczyły w kursach mistrzowskich. Tandemy przygotowują własne koncepcje projektów artystycznych do realizacji w jednej z jednostek penitencjarnych.
Komisja złożona z przedstawicielek Kobietostanu i obu uczelni wybierze 4 projekty rezydencyjne.
Jednym z ważnych założeń projektu jest praca w tandemach. Rezydencję realizują dwie osoby studenckie z jednej lub obu uczelni. Tandem może więc łączyć różne języki artystyczne: wizualny, performatywny, intermedialny, teatralny, dźwiękowy, choreograficzny czy instalacyjny.
Rezydencje są sercem projektu. To moment, w którym wiedza i narzędzia z kursów zostają sprawdzone w praktyce — w realnym, wymagającym środowisku jednostek penitencjarnych.
W ramach projektu zrealizowane zostaną 4 rezydencje artystyczne.
Każda rezydencja:
Budżet rezydencji może zostać przeznaczony m.in. na materiały, konsultacje, zaproszenie ekspertów, superwizję psychologiczną, podróże czy inne potrzeby związane z realizacją projektu. Zgodnie z zasadami programu nie może być przeznaczony na wynagrodzenia dla osób studenckich i absolwenckich.
Każda rezydencja ma charakter procesowy. Nie chodzi o jednorazowe warsztaty ani o „przywiezienie gotowego pomysłu” do więzienia. Punktem wyjścia jest spotkanie z miejscem, grupą i konkretną sytuacją.
Mentoring
Każda rezydencja objęta jest trzyetapowym mentoringiem prowadzonym przez osoby z Kobietostanu we współpracy z kadrą uczelni.
Przed rezydencją pomagamy dopracować projekty pod kątem artystycznym, etycznym i organizacyjnym. W trakcie procesu wspieramy tandemy podczas pracy w jednostce, odwiedzamy rezydencje i towarzyszymy podczas pierwszego wejścia do więzienia. Po zakończeniu spotykamy się na rozmowie podsumowującej, która pomaga przełożyć doświadczenie na dalszą praktykę artystyczną.
Co może powstać?
Nie narzucamy jednej formy.
Osoby z ASP mogą rozwijać formy wizualno-performatywne, instalacyjne, relacyjne, intermedialne lub dokumentacyjne. Osoby z AST mogą pracować z performansem, ciałem, tekstem, ruchem, obecnością i sytuacją sceniczną. W tandemach te języki mogą się spotykać, ścierać i wzajemnie poszerzać.
Ważne jest dla nas, żeby forma wynikała z procesu — z miejsca, grupy, ograniczeń, rozmów, prób i decyzji artystycznych. Bardzo istotne jest, żeby osoby osadzone nie były tylko tematem Waszej pracy, ale również współtwórcami formy.
W ramach projektu powstaną 4 premierowe działania artystyczne.
Każde z nich będzie efektem autorskiej koncepcji tandemu i pracy z konkretną grupą osób osadzonych.
Prezentacje mogą odbywać się:
Każdy pokaz traktujemy jako część procesu edukacyjnego. Osoby studenckie nie tylko tworzą pracę, ale też uczą się przygotowania wydarzenia: komunikacji, oprawy wizualnej, organizacji, kwestii technicznych i współpracy z instytucją.
To moment, w którym projekt staje się widzialny — dla publiczności, dla środowiska artystycznego i dla samych osób uczestniczących.
Dokumentacja i portfolio
Każda rezydencja otrzyma profesjonalną dokumentację fotograficzną.
To ważny element projektu, bo wiemy, jak często młode osoby artystyczne wychodzą z uczelni bez materiałów, które pozwalają im pokazać swoją pracę przyszłym instytucjom, grantodawcom, kuratorom czy pracodawcom.
Zależy nam na tym, żeby dokumentować działania w sposób uważny i etyczny — szczególnie dlatego, że pracujemy z osobami osadzonymi i w środowisku objętym szczególnymi zasadami bezpieczeństwa.
Będzie to podsumowanie całego procesu: od kursów mistrzowskich, przez konkurs i rezydencje, po dokumentację i refleksję edukacyjną.
W jednym miejscu spotkają się:
Wydarzenie będzie miało formę prezentacji i rozmowy.
Osoby rezydenckie opowiedzą o swoich projektach, pokażą dokumentację, fragmenty prac, materiały wizualne lub performatywne. Druga część będzie poświęcona rozmowie o doświadczeniach, trudnościach, odkryciach i pytaniach, które pojawiły się w trakcie pracy.
Ewaluacja
Przez cały projekt prowadzona będzie ewaluacja. Chcemy nie tylko zrealizować działania, ale też dobrze zrozumieć, co z nich wynika: dla osób studenckich, dla uczelni, dla osób osadzonych, dla nas jako organizatorek i dla pola sztuki społecznej.
Ewaluacja będzie prowadzona metodami jakościowymi: poprzez rozmowy, wywiady, spotkania podsumowujące, fokusy i — tam, gdzie będzie to potrzebne — krótkie ankiety. Wnioski z ewaluacji staną się częścią publikacji podsumowującej.
Na koniec projektu przygotujemy cyfrową publikację. Będzie ona jednocześnie dokumentacją i narzędziem edukacyjnym. Chcemy, żeby mogły z niej korzystać osoby studenckie, wykładowcy, uczelnie artystyczne, instytucje kultury, organizacje społeczne, kuratorzy, badaczki i praktycy sztuki społecznej.
Nie chcemy tworzyć tylko archiwum projektu. Chcemy stworzyć materiał, który może być używany dalej — na zajęciach, w rozmowach o edukacji artystycznej, przy projektowaniu kolejnych działań i w refleksji nad tym, jak uczyć sztuki, która wychodzi poza bezpieczne ramy akademii.
Publikacja będzie dostępna bezpłatnie w wersji cyfrowej.
_____________________________________________________
* Do projektu mogą zgłosić się osoby które ukończyły AST lub ASP we Wrocławiu w latach 2021-2025
PARTNERZY:
Projekt współtworzymy wspólnie z partnerami:
PROWADZĄCE:
Koordynacja merytoryczna i prowadzenie programów: Agnieszka Bresler, Iwona Konecka
Koordynacja organizacyjna: Joanna Kondak
© 2022 Kobietostan | Strona stworzona w ramach projektu atwi | Wykonanie: MOLIBDEX