W projekcie FemminiCity – Network of Cities for Women Participation in Policy Making, budujemy międzynarodową sieć miast, bo choć na papierze prawa kobiet w Unii Europejskiej wyglądają coraz lepiej, to w naszej codziennej rzeczywistości przemoc, szklane sufity na rynku pracy i polityczne stereotypy wciąż mają się świetnie. Wierzymy, że współczesne miasta, mimo że teoretycznie oferują równe szanse, wciąż bywają projektowane przez mężczyzn i głównie dla mężczyzn, często pomijając nasze potrzeby, aspiracje czy poczucie bezpieczeństwa. Dlatego właśnie bierzemy sprawy w swoje ręce i poprzez artywizm oraz teatr społeczny chcemy wypracować realne narzędzia, które pozwolą nam głośno artykułować potrzeby kobiet i realnie wpływać na lokalną i europejską politykę.

Nasze działania opieramy na idei, że rozwój jest trwały tylko wtedy, gdy płynie z oddolnej energii i realnych potrzeb ludzi, dlatego jako główną metodę pracy wybraliśmy Teatr Uciskanych Augusta Boala. Nie chcemy być tylko biernymi widzkami – w naszych spektaklach stajemy się „widzo-aktorkami”, które na scenie testują różne formy buntu i wyzwalania się z opresji, by później móc przenieść tę siłę do prawdziwego życia. Naszym celem jest nie tylko poprawa świadomości feministycznej w sektorze kultury, ale przede wszystkim zbudowanie potężnej, międzynarodowej sieci kobiecej solidarności, która przetrwa długo po zakończeniu projektu. Chcemy wzmocnić sprawstwo kobiet z różnych środowisk, w tym osób LGBTQ+, tak byśmy miały odwagę brać udział w procesach decyzyjnych jako wyborczynie, liderki czy inicjatorki zmian w przepisach.

Cała nasza wspólna droga zaczyna się od wielkiego międzynarodowego szkolenia w Rumunii, gdzie wymieniamy się doświadczeniami i uczymy się, jak pracować z grupami kobiet i osób marginalizowanych. Później, w każdym z naszych miast, organizujemy miesiąc intensywnych rezydencji artystycznych – zapraszamy twórczynie i twórców z zagranicy, by wspólnie z lokalnymi mieszkankami stworzyć spektakle oparte na ich własnych historiach. W tych przedstawieniach dotykamy najtrudniejszych dla nas kwestii: wolności seksualnej, prawa do aborcji, reprezentacji politycznej, przemocy domowej (femicide) oraz nierówności płacowych i praw ekonomicznych. Wszystko to pokazujemy na pięciu międzynarodowych festiwalach, podczas których po każdym występie prowadzimy otwarte, często burzliwe debaty z udziałem publiczności i lokalnych decydentów. Finałem naszych działań jest publikacja Białej Księgi z konkretnymi rekomendacjami dotyczącymi polityki równościowej oraz premiera filmu dokumentalnego, który rejestruje cały ten proces i oddaje głos uczestniczkom projektu.